Historie St. Leu d´Esserent en de kalksteengroeve

Al vanaf het begin van onze jaartelling wordt er kalksteen gewonnen in de heuvels aan de oevers van de rivier de Oise bij St Leu d´Esserent. Archeologen hebben talrijke restanten van deze Gallo-Romeinse activiteiten in de omgeving blootgelegd.

Aan het eind van de twaalfde eeuw gingen monniken zich met de exploitatie van de steengroeve bezighouden. De kalksteen was bekend om zijn bijzondere kwaliteit. In de dertiende eeuw werden o.a. de abdij van St. Leu, de Pont Neuf in Parijs en in de vijftiende eeuw het portaal van de beroemde kathedraal van Chartres er mee gebouwd. Ook het Palais de Luxembourg in Parijs, tegenwoordig zetel van de Franse Senaat, bestaat uit kalksteen uit St. Leu.

Aanvankelijk werden de enorme kalksteenbrokken ondergronds gewonnen. Kilometerslange onderaardse gangen zijn in de loop der tijden in de hellingen langs de Oise ontstaan.  Aan het eind van de negentiende eeuw ging men over tot winning van het gesteente in dagbouw.  In de Tweede Wereldoorlog zijn de onderaardse gewelven door de Duitsers gebruikt als assemblagefabrieken voor de V1-vliegende bommen die op Londen afgevuurd werden. Door tips van de plaatselijke bevolking kwamen de geallieerden in 1944 op de hoogte van het bestaan van de ondergrondse fabrieken. Tussen maart en augustus 1944 werden verschrikkelijke bombardementen uitgevoerd. Ondanks de inzet van de allerzwaarste bommen zoals de ´Tall Boy´en de ´Grand Slam´ bleef de ondergrondse fabriek vrijwel intact. De omgeving echter veranderde in een maanlandschap en meer dan 85% van het dorp St. Leu d´Esserent werd verwoest.

Wel stagneerde de aanvoer van onderdelen en werd het vrijwel onmogelijk vliegende bommen naar de lanceerplaatsen te transporteren. De V1-bombardementen op Engeland namen met 30% af.

Na de oorlog is de kalksteengroeve tot 1972 nog gebruikt voor de wederopbouw van Frankrijk, waaronder de brug van Rouen.

Sinds 1991 is Camping Campix gevestigd op deze historische locatie.